Τοπική Κοινότητα Βουγιάτου

Το χωριό Βουγιάτο ή Μπουγιάτο οφείλει το όνομά του στους Μπούα, οι οποίοι ήταν ελληνο-αλβανοί φύλαρχοι που πολέμησαν για τη Βενετία και τους χαρίστηκαν χτήματα στην περιοχή για τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες. Γραπτές αναφορές για το χωριό, με αυτό το όνομα, υπάρχουν από τις αρχές του 16ου αιώνα. Σήμερα είναι ένα καθαρά αγροτικό χωριό της Ρίζας με 377 κατοίκους.

Στο Βουγιάτο αξίζει κανείς να δει:

• Τα Ερείπια του Ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Αρχικά ήταν Βυζαντινή εκκλησία, χτισμένη στα ερείπια αρχαίου ειδωλολατρικού ναού της Οπιταϊδας Αρτέμιδας. Η βυζαντινή εκκλησία πήρε διάφορες μορφές στο πέρασμα των αιώνων. Τα σημερινά ερείπιά της ανήκουν σε ναό που χτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα, σε μορφή Βασιλικής. Είναι κηρυγμένο Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο (ΦΕΚ 338 / τ.2 / 1986).

• Τα Ερείπια του Ναού του Αγίου Δημητρίου. Μεταβυζαντινή εκκλησία κτισμένη περίπου το 1478, σύμφωνα με τον ιερωμένο – Ιστορικό Ιωάννη Κούρτσολα (18ος αιώνας), που πιθανολογεί ως ιδρύτριά της την πριγκίπισα Κλεώπη του οίκου των δε Τόκκων. Ο ναός, που ερείπιά του σώζονται σήμερα, ήταν κτισμένος σε ρυθμό μονόκλιτης Βασιλικής. Στη θέση του ναού βρέθηκαν αρχαιότητες από τον ειδωλολατρικό ναό της Οπιταïδας Αρτέμιδας. Βρέθηκαν κολόνες που χρησίμευαν σαν υποστηρίγματα του νάρθηκα της εκκλησίας. Αρχαία μαρμάρινη πλάκα, με αφιερωματική επιγραφή σε ιέρεια της Οπιταϊδας Αρτέμιδας, είχε τοποθετηθεί σαν Αγία Τράπεζα. Είναι κηρυγμένο Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο (ΦΕΚ 350 / τ.2 / 1958).

• Το Ναό της Παναγίας (Κοιμήσεως της Θεοτόκου). Είναι άγνωστο πότε πρωτοχτίστηκε η εκκλησία. Μετά τους σεισμούς του 1953 ξαναχτίστηκε σε ρυθμό μονόκλιτης Βασιλικής. Είναι μια από τις ωραιότερες εκκλησίες της Ζακύνθου και το εσωτερικό της κοσμούν έργα τέχνης που προέρχονται από τον παλιό ναό και άλλες εκκλησίες του χωριού που έχουν καταστραφεί, όπως: αγιογραφίες, ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο, καφασωτό γυναικωνίτη. Μοιάζει με αληθινό μουσείο.