Τοπική Κοινότητα Κοιλιωμένου

Το χωριό Κοιλιωμένος βρίσκεται με αυτό το όνομα από τις αρχές του 16ου αιώνα σε διάφορα τοπικά έγγραφα. Είναι χωριό που ιστορικά έχει αναπτύξει και εξακολουθεί να αναπτύσσει πολιτισμό, αντιπροσωπευτικό των αγροτικών περιοχών της Ζακύνθου. Σήμερα, αριθμεί 384 κατοίκους, που απαασχολούνται στον αγροτικό τομέα, αλλά αναπτύσσουν και εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως τον αγροτουρισμό.

Στον Κοιλιωμένο υπάρχει ενεργός και ποιοτικά παραγωγικός Γυναικείος Συνεταιρισμός, οι «Μελισσιώτισσες». Εδώ, δουλεύουν και δημιουργούν σπουδαίοι «μαστόροι τση πέτρας» και παραδοσιακά έχει αναπτυχθεί η λιθοξοϊα και αγγειοπλαστική. Οι κάτοικοί του, ακόμη, γράφουν και ανεβάζουν «ομιλίες».

Στον Κοιλιωμένο μπορεί κανείς να θαυμάσει το καμπαναρίο της ενοριακής εκκλησίας, το οποίο αποτελεί ένα από τα αξιολογότερα δείγματα της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του τόπου. Έχοντας ξεπεράσει τη λειτουργική του σκοπιμότητα κινείται πιά στον καθαρά καλλιτεχνικό χώρο. Κατασκευάστηκε το 1893 και φέρει τη χρονολογία 25 Απριλίου 1893, χαραγμένη στην πρώτη βαθμίδα της εισόδου του. Είναι το αξιολογότερο δείγμα πυργοειδούς καμπαναριού της Ζακύνθου. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η γλυπτή διακόσμηση του τελευταίου ορόφου. Μασονικά σύμβολα και σχέδια κοσμούν το καμπαναριό.
Το Μοναστήρι της Υπεραγάθου στον Κοιλιωμένο, μισοερειπωμένο πια, ανήκει στο Σινά και είναι χτισμένο δίπλα σε πανέμορφο δάσος με πεύκα και αιωνόβιες βαλανιδιές.