Τοπική Κοινότητα Κερίου

Το Κερί είναι το πρώτο χωριό στη βουνίσια γραμμή που αρχίζει από εδώ και καταλήγει μέχρι το άκρο της Ζακύνθου στο Σκινάρι. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού και αποτελεί μέρος του Θαλάσσιου Πάρκου. Η Τοπική Κοινότητα έχει 680 μόνιμους κατοίκους. Το παράλιο τμήμα του Κεριού γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη.

Η Λίμνη του Κεριού είναι προστατευόμενος υδροβιότοπος από τη Συνθήκη RAMSAR, περιοχή NATURA και περιοχή προστασίας της φύσης στα πλαίσια του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου. Αποτελεί αβαθή βαλτώδη περιοχή με έκταση 2.000 περίπου στρέμματα. Σε όλη την περιοχή υπάρχουν πηγές με διαυγές νερό, πίσσα και πετρέλαιο που επιπλέει.

Στο Κερί αξίζει να επισκεφθεί κανείς περιοχές γνωστές από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας:
• Την Πηγή του Ηροδότου. Οι πηγές της πίσσας και Πετρελαίου στη Λίμνη του Κεριού αναφέρονται από το μεγάλο ιστορικό της ελληνικής αρχαιότητας Ηρόδοτο στην Ιστορία του, αφού τις επισκέφθηκε κατά τα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα και έγραψε γι’ αυτές.
• Το Πόρτο (λιμάνι) του Κεριού, που στους αρχαίους χρόνους ήταν γνωστό με την ονομασία Νάφθη. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ανασύρθηκαν από τη θάλασσα μικροί οξυπύθμενοι αμφορείς γεμάτοι πίσσα, γεγονός που αποδεικνύει ότι στο λιμάνι του Κεριού (της Νάφθης) γινόταν εξαγωγή και εμπόριο του χρήσιμου στην αρχαία ναυπηγική προϊόντος της πίσσας.
• Το Θολωτό Μυκηναϊκό Τάφο, βορειοανατολικά του χωριού, στο Παλιό Κερί, στην πλαγιά του ρέματος. Είναι κτιστός θαλαμωτός τάφος με τυπολογική ιδιαιτερότητα το μονόλιθο ανώφλι και τη δικλινή στέγη.

Μνημείο των νεότερων χρόνων αποτελεί στο Κερί η εκκλησία της Παναγίας της Κεριώτισσας. Χτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα προς τιμήν της εικόνας της Παναγίας που είχε ανακαλυφθεί στο χωριό και της αποδόθηκε το θαύμα της σωτηρίας του Κεριού από επιδρομή των Μπαρμπαρέζων πειρατών. Ο ναός ανακαινίστηκε το 1745 και ξανακτίστηκε, όπως ακριβώς ήταν και με τις ίδιες πέτρες, μετά τους σεισμούς του 1953. Το εσωτερικό του στολίζουν θαυμάσια έργα τέχνης από όλες τις ιστορικές περιόδους της ύπαρξής του, όπως είναι:
• Η εικόνα της Παναγίας της Κεριώτισσας, που βρέθηκε στο χωριό στις αρχές του 17ου αιώνα και είναι άγνωστος ο αιώνας κατασκευής της.
• Το τέμπλο, με εικόνες που αποδίδονται στον ντόπιο ζωγράφο, με έντονο αναγεννησιακό χαρακτήρα, Αποστόλη Κριζία (Κρεζία), του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα.
• Η ενυπόγραφη Δεσποτική εικόνα της Κοίμησης της Θεοτόκου, έργο του ζακυνθινού ζωγράφου ιερέα Στυλιανού Σταυράκη, του 1761.

Είναι κρίμα να φύγει κανείς από το Κερί χωρίς ν’ απολαύσει ένα απ’ τα ονομαστά μαγευτικά ηλιοβασιλέματα στο Φάρο του Κεριού. Η θέα είναι πανοραμική και υπέροχη. Το βαθύ γαλάζιο του Ιονίου μπερδεύεται με τον ορίζοντα. Τα γυμνά υψώματα του Μαραθία αριστερά, το ανεβοκατέβασμα του ορεινού πλατώματος με τους λόφους και τις χαράδρες του στα δεξιά και από κάτω οι Μυζήθρες, βράχοι – φρουροί του ανοιχτού πελάγου. Αν σταθούμε δεξιά του φάρου θαυμάζουμε τα χρώματα της θάλασσας πίσω από κυπαρίσσια. Όπου υπάρχουν βράχια, τα χρώματα της θάλασσας είναι πρασινογάλαζα και όπου φαίνεται αμμουδιά τα νερά ασημίζουν.